Έναν κατάλογο 20 προϊόντων μπορείτε να τον περιορίσετε σε ένα όμορφο πλέγμα καρτών χωρίς καν να σκεφτείτε τη δομή — σε αυτόν τον όγκο, σχεδόν κάθε λύση λειτουργεί. Ένας κατάλογος 300-500 προϊόντων λειτουργεί διαφορετικά: αν η δομή δεν έχει σχεδιαστεί εκ των προτέρων, μέχρι τον τρίτο μήνα χρήσης μετατρέπεται σε ένα χάος στο οποίο δεν μπορούν να βρουν την άκρη ούτε οι πελάτες ούτε ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης. Ας δούμε πού «σπάνε» πιο συχνά οι μεγάλοι κατάλογοι και τι πρέπει να κάνετε για να μην πέσετε στα ίδια λάθη.

1. Οι κατηγορίες φτιάχνονται στο μάτι, όχι με βάση το ερώτημα του χρήστη. Ένα συχνό λάθος είναι να χτίζεται η δομή των κατηγοριών όπως είναι αποθηκευμένο το προϊόν, και όχι όπως το αναζητά ο πελάτης. Το αποτέλεσμα είναι μια ιεραρχία λογική για τον υπεύθυνο αποθήκης, στην οποία ο συνηθισμένος επισκέπτης χάνεται μετά το δεύτερο κλικ. Μια δομή που λειτουργεί χτίζεται αντίστροφα: πρώτα εξετάζουμε πώς διατυπώνουν πραγματικά οι άνθρωποι το ερώτημά τους, και μετά κατατάσσουμε τα προϊόντα με βάση αυτή τη λογική.

2. Τα φίλτρα προστίθενται ένα-ένα, χωρίς σύστημα. Ζητούν φίλτρο χρώματος — το προσθέτουμε. Έναν μήνα μετά ζητούν φίλτρο μάρκας — το προσθέτουμε κι αυτό. Δύο μήνες αργότερα — μέγεθος, υλικό, διαθεσιμότητα. Μεμονωμένα, κάθε απόφαση είναι λογική, αλλά μαζί μετατρέπονται σε ένα πάνελ δεκαπέντε ασύνδετων φίλτρων, μερικά από τα οποία δεν λειτουργούν σωστά μεταξύ τους. Σε κατάλογο αυτού του μεγέθους, τα φίλτρα πρέπει να σχεδιάζονται εξαρχής ως ένα ενιαίο σύστημα χαρακτηριστικών, και όχι να προστίθενται ένα-ένα ανάλογα με τα αιτήματα που έρχονται.

3. Τα προϊόντα δεν έχουν ενιαίο πρότυπο κάρτας. Μέρος των προϊόντων ανεβαίνει με φωτογραφία και πλήρη περιγραφή, άλλα απλώς με όνομα και τιμή, επειδή «τη φωτογραφία θα την προσθέσουμε αργότερα». Για τον πελάτη αυτό μοιάζει με ένα μη σοβαρό κατάστημα, ακόμα κι αν τα ίδια τα προϊόντα είναι εξαιρετικά. Σε έναν κατάλογο εκατοντάδων προϊόντων χρειάζεται ένα υποχρεωτικό ελάχιστο πεδίων για κάθε κάρτα — χωρίς αυτό, μέρος των προϊόντων παραμένει ημιτελές για μήνες.

4. Η αναζήτηση στον ιστότοπο λειτουργεί μόνο με το ακριβές όνομα. Αν κάποιος πληκτρολογήσει «αθλητικά nike 42» αντί για το ακριβές όνομα του μοντέλου και η αναζήτηση δεν βρίσκει τίποτα, απλώς φεύγει. Σε έναν μεγάλο κατάλογο, η αναζήτηση πρέπει να «συγχωρεί» ορθογραφικά λάθη, συνώνυμα και ελλιπή ερωτήματα — διαφορετικά ένα σημαντικό μέρος της επισκεψιμότητας μέσα στον ίδιο τον ιστότοπο χάνεται άδικα, παρόλο που το ζητούμενο προϊόν υπάρχει στη βάση δεδομένων.

5. Η ενημέρωση του καταλόγου γίνεται χειροκίνητα, χωρίς ενσωμάτωση. Όταν οι τιμές και τα αποθέματα διορθώνονται χειροκίνητα στο πάνελ διαχείρισης για καθένα από τα εκατοντάδες προϊόντα, τα λάθη στις τιμές και τα «ξεχασμένα» μη ενημερωμένα προϊόντα είναι ζήτημα χρόνου, όχι πιθανότητας. Σε αυτόν τον όγκο, έχει νόημα να ρυθμιστεί εξαρχής εξαγωγή δεδομένων από 1C, Excel ή λογιστικό σύστημα, αντί να διατηρείται υπάλληλος που συγχρονίζει τα νούμερα χειροκίνητα.

Το γενικό συμπέρασμα από αυτά τα πέντε σημεία είναι ένα: ένας κατάλογος εκατοντάδων προϊόντων δεν μπορεί να χτιστεί ως μια μεγεθυμένη έκδοση ενός καταλόγου είκοσι προϊόντων — εδώ ισχύουν άλλοι κανόνες, και μέρος των λύσεων που λειτουργούσαν άψογα σε μικρή κλίμακα είναι οι πρώτες που «σπάνε» σε μεγάλη.

Αν ο κατάλογός σας ήδη μεγαλώνει και νιώθετε ότι κινείται προς το χάος — πείτε μας γι' αυτόν μέσω της φόρμας «Ας Συζητήσουμε το Έργο σας», θα εξετάσουμε τη δομή σας και θα σας δείξουμε τι αξίζει να αναδιοργανωθεί πρώτα.

« Επιστροφή στο ιστολόγιο